Dr. Γρηγόρης Βασιλειάδης

M.Sc., Ph.D. Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής

 

«Αυτογνωσία»

Κέντρο Προσωπικής Ανάπτυξης & Ψυχοθεραπείας

Παπαδιαμαντοπούλου 2, & Βασ. Σοφίας Γωνία (στάση μετρό: Μέγαρο Μουσικής) ΑΘΗΝΑ

 

Τηλ.     210 72.57.570  &  6977 86.64.61

e-mail: aftognosia@hol.gr

Web site: www.aftognosia.gr

 

 

Τι είναι Ψυχοθεραπεία;... Την χρειάζομαι πραγματικά;... για ποιους λόγους να την ξεκινήσω...;

 

Σχεδόν όλοι μας, γυναίκες και άνδρες οποιασδήποτε ηλικίας, είναι πιθανό -σε συγκεκριμένες φάσεις της ζωής μας- να αντιμετωπίσουμε κάποιες δυσκολίες. Αυτές οι δυσκολίες μπορεί να αποτελέσουν εμπόδια στην ψυχολογική και κοινωνική μας προσαρμογή και να διαταράξουν την ομαλή εξελικτική μας πορεία.

 

Τέτοιες δυσκολίες, που καθιστούν συνήθως χρήσιμη κι αναγκαία την συμβουλευτική - ψυχοθεραπευτική παρέμβαση από ειδικά εκπαιδευμένο ψυχολόγο, μπορεί να είναι:

 

·       Η επίμονη αίσθηση του ανικανοποίητου

·       Συναισθήματα μοναξιάς, θλίψης, αποτυχίας, άγχους και έντασης

·       Η χαμηλή αυτοπεποίθηση

·       Επίμονες φοβίες για το παρόν & το μέλλον

·       Η Εσωτερική ανάγκη για αυτογνωσία & αυτοβελτίωση

·       Η Αίσθηση υπαρξιακού κενού

·       Η αναζήτηση πληρέστερου νοήματος στη ζωή

·       Η ανεξήγητη κόπωση, ή οι αϋπνίες

·       Δυσκολίες επικοινωνίας στις συζυγικές, οικογενειακές, εργασιακές & διαπροσωπικές σχέσεις

·       Έντονες διακυμάνσεις σωματικού βάρους που μπορεί να συνδέονται με διαταραχές διατροφής

(ψυχογενής ανορεξία, βουλιμία, παχυσαρκία)

·       Δυσκολία στο σχεδιασμό και την πραγματοποίηση στόχων

·       Κρίσεις πανικού

·       Κατάθλιψη

·       Επίμονες αρνητικές σκέψεις

·       Αγοραφοβία

·       Προβλήματα που συνδέονται με τη χρήση ναρκωτικών ή αλκοόλ

·       Δυσκολίες στον έλεγχου του θυμού (βίας κι επιθετικότητας)

·       Σεξουαλικά προβλήματα, ή ανησυχίες

·       Προβλήματα που συνδέονται με τη συμπεριφορά του παιδιού, ή/και την επίδοση του στο σχολείο

·       Ένταση & άγχος στην οικογένεια εξαιτίας της δυσκολίας των μελών της να αντιμετωπίσουν την ύπαρξη χρόνιων ασθενειών (AIDS/ HIV, καρδιοπάθειες, στειρότητα, διαβήτης, καρκίνος, κατά πλάκας σκλήρυνση, κ.α.)

·       Προβλήματα λόγω κακοποίησης (σωματικής, συναισθηματικής, και/ή σεξουαλικής)

·       Προβλήματα προσαρμογής στο σχολείο, στο χώρο δουλειάς (δυσκολίες με συνεργάτες, μειωμένη απόδοση, κ.λ.π.) και γενικότερα σε κάθε είδους αλλαγές που συμβαίνουν στη ζωή

·       Συχνές οικονομικές δυσκολίες

 

Εάν αντιμετωπίζετε μια ή περισσότερες από τις παραπάνω δυσκολίες - αιτήματα, θα ήταν χρήσιμο να σκεφτείτε το ενδεχόμενο να ζητήσετε σύντομα την βοήθεια ενός ειδικά καταρτισμένου ψυχολόγου.

 

Κατά την πρώτη σας επίσκεψη στον Ψυχολόγο –θα πρέπει ο επαγγελματίας που επιλέξατε να έχει, και να μπορεί να σας δείξει την άδεια άσκησης του επαγγέλματος του Ψυχολόγου στην Ελλάδα-, θα ήταν θετική ένδειξη για την καλή μελλοντική συνεργασία με τον συγκεκριμένο επαγγελματία εάν νιώθετε άνετα, έχετε αίσθημα ασφάλειας, κι εμπιστοσύνης για αυτόν τον άνθρωπο, έχοντας φυσικά εξακριβώσει ότι απευθυνόσαστε σε ειδικό επιστήμονα με έγκυρα & πιστοποιημένα υψηλά επαγγελματικά προσόντα και μεγάλη βιωματική & επαγγελματική εμπειρία.

 

Μέσα από την καλή επικοινωνία, τη συζήτηση, και τη συνεργασία με τον ειδικό θα μπορέσετε να:

·       δώσετε χώρο στις ανάγκες σας που σχετίζονται με τα παραπάνω συμπτώματα, αλλά μέχρι τώρα δεν καταφέρατε να τις εκφράσετε και να τις ικανοποιήσετε,

·       θα ανακαλύψετε τις κρυμμένες σας δυνάμεις και θα μάθετε να τις εκφράζετε αποτελεσματικά στην επικοινωνία σας με τους άλλους,

·       θα δοκιμάσετε -σε ένα ασφαλές πλαίσιο- νέες σκέψεις & συμπεριφορές που, με την κατάλληλη καθοδήγηση, μπορούν να αλλάξουν τη ζωή σας προς την κατεύθυνση που εσείς θέλετε.

·       Θα δώσετε πιο πλήρες νόημα στην καθημερινή σας ζωή, αφού θα έρθετε σε επαφή με τις πραγματικές σας επιθυμίες & ανάγκες, δίνοντας στον εαυτό σας την ευκαιρία να πραγματώσει ολόκληρο το δυναμικό για το οποίο είστε προορισμένος/ η.

 

ΠΡΟΣΟΧΗ! Κάποιος που αποφασίσει να κάνει ψυχοθεραπεία, ατομική ή ομαδική, δεν αντιμετωπίζει περισσότερα προβλήματα από κάποιον που δεν αποφάσισε να μπει ακόμα σ’ αυτήν την διαδικασία. Απλώς, ο πρώτος φέρεται πιο υπεύθυνα απέναντι στη ζωή, στην ύπαρξή του, και στους γύρω του. Είναι σαν να έχει αποφασίσει να τρέξει πιο γρήγορα από τους άλλους προς την αυτοπραγμάτωση και την ψυχο-σωματική του ευεξία. 

 

Τι είναι ο Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής

και τι ακριβώς συμβαίνει στην ψυχολογική θεραπεία...;

 

Σύμφωνα με την επίσημη επιστημονική βιβλιογραφία και πρακτική ο ρόλος του συμβουλευτικού ψυχολόγου και του ψυχοθεραπευτή εναλλάσσονται κι αλληλοσυμπληρώνονται ανάλογα με τους θεραπευτικούς στόχους της ψυχολογικής θεραπευτικής παρέμβασης.

 

Ο ψυχολόγος - ψυχοθεραπευτής είναι ειδικά εκπαιδευμένος ψυχολόγος ο οποίος έχει μεγάλη εμπειρία στο να βοηθάει ανθρώπους να διαπραγματεύονται  αποτελεσματικά τα συναισθηματικά και άλλα προσωπικά τους προβλήματα.

 

Αξιολογεί και αντιμετωπίζει συναισθηματικές διαταραχές, προβλήματα συμπεριφοράς, καθώς και δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις. Ο ψυχολόγος - ψυχοθεραπευτής ενδιαφέρεται κυρίως για τις κρυμμένες δυνάμεις & δυνατότητες, και το υποστηρικτικό περιβάλλον του ενδιαφερόμενου - και του συστήματος στο οποίο ανήκει αυτός (π.χ. οικογένεια καταγωγής)-, για τους τρόπους επικοινωνίας και συνδιαλλαγής του ατόμου με αυτά τα περιβάλλοντα (συστήματα), τους ρόλους, τους κανόνες, και τους στόχους που υιοθετεί, καθώς και για το στάδιο της ψυχο-κοινωνικής ανάπτυξης στο οποίο βρίσκεται.

 

Η διαδικασία της ψυχολογικής θεραπείας  περιλαμβάνει κυρίως διάλογο και σκέψη. Ο ενδιαφερόμενος μιλάει για τον εαυτό του και το πρόβλημα που τον  απασχολεί, ενώ ο ψυχολόγος - ψυχοθεραπευτής τον ενθαρρύνει να σκεφτεί πάνω σε θέματα που –κατά την άποψή του- σχετίζονται με το/τα πρόβλημα/ τα, και να επεξεργαστεί νέες λύσεις στο πρόβλημα/τα αυτό/ά.

 

Αυτό το πετυχαίνει συνήθως κάνοντας ερωτήσεις και σχολιάζοντας τις απαντήσεις του ενδιαφερόμενου.

 

Σε κάθε περίπτωση, ο ίδιος ο ενδιαφερόμενος (ή οι ενδιαφερόμενοι) είναι αυτός που αντιμετωπίζει το πρόβλημα με την καθοδήγηση, ή την παρέμβαση του ψυχολόγου.

 

Πρακτικά ζητήματα στην ψυχοθεραπεία

 

Ενώ η μέση συχνότητα των συνεδριών είναι μια συνεδρία (συνάντηση) εβδομαδιαίως, σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να απαιτούνται περισσότερες ή λιγότερες συνεδρίες. Γενικά, ενώ η πρώτη (εισαγωγική) συνεδρία διαρκεί κάπως περισσότερο απ’ ό,τι συνήθως, οι περισσότερες θεραπευτικές συναντήσεις έχουν διάρκεια 45΄- 60΄ λεπτά της ώρας.

 

Ο χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση της ψυχολογικής θεραπείας σε άτομα, ζευγάρια, ή οικογένειες, συνήθως ποικίλει ανάλογα με τη σοβαρότητα και τις ιδιαιτερότητες του προβλήματος.

 

Όσον αφορά στη θεραπεία ζευγαριού ή οικογένειας, ο/η σύντροφος, ή τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας δεν είναι απαραίτητο να συμμετέχουν πάντα στις συνεδρίες. Παρόλα αυτά, όταν υπάρχει ένα τουλάχιστον άτομο να συμμετέχει στη θεραπευτική διαδικασία, τότε συνήθως τα μέλη της οικογένειας που αρχικά αδιαφορούσαν είναι πιθανό να εκδηλώσουν ενδιαφέρον και να ενταχθούν σε κάποιο μεταγενέστερο στάδιο της θεραπευτικής διαδικασίας. Στις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις η ψυχολογική θεραπεία ολοκληρώνεται στις 15 – 30 συνεδρίες.

 

 

Ποιοι είναι οι στόχοι της Ψυχοθεραπευτικής Παρέμβασης;

 

·       Η κατανόηση και συνειδητοποίηση της προέλευσης και του τρόπου ανάπτυξης των συναισθηματικών προβλημάτων που βιώνει το άτομο, η οποία θα του επιτρέψει να ασκεί έλεγχο πάνω στα συναισθήματα και τη συμπεριφορά του.

 

·       Η ανάπτυξη θετικής στάσης του ατόμου απέναντι στον εαυτό του, σε συνδυασμό με ανάπτυξη της ικανότητάς του να αναγνωρίζει τις εμπειρίες εκείνες που έγιναν στο παρελθόν –ή και συνεχίζουν να γίνονται- αντικείμενο κριτικής κι απόρριψης (Αυτο-αποδοχή & Αυτοπεποίθηση).

 

·       Η ανάπτυξη κι ολοκλήρωση του δυναμικού και των ικανοτήτων του ατόμου στην πληρέστερή τους μορφή, και/ή η επίτευξη της ενσωμάτωσης των πλευρών του εαυτού που προηγουμένως βρίσκονταν σε σύγκρουση.

 

·       Η κατάκτηση από τον/την ενδιαφερόμενο/ η ενός υψηλότερου επιπέδου πνευματικής εγρήγορσης.

 

·       Η εύρεση λύσης σ’ ένα συγκεκριμένο πρόβλημα που το άτομο δεν μπορούσε να λύσει μόνο του.

 

·       Η απόκτηση μιας γενικής δεξιότητας στη λύση προβλημάτων.

 

·       Η απόκτηση, μέσω εκπαίδευσης, από το άτομο ιδεών και τεχνικών με τις οποίες μπορεί να κατανοεί και να ελέγχει τη συμπεριφορά του.

 

·       Η μάθηση και η κατοχή κοινωνικών και διαπροσωπικών δεξιοτήτων, όπως η διατήρηση βλεμματικής επαφής, η συμμετοχή σε συζητήσεις, η διεκδικητικότητα, κι ο έλεγχος του θυμού.

 

·       Η αλλαγή ή η αντικατάσταση παράλογων ιδεών, ή δυσπροσαρμοστικών τρόπων σκέψης που συνδέονται με αυτο-καταστροφική συμπεριφορά με πιο λειτουργικές σκέψεις.

 

·       Η αλλαγή, ή η αντικατάσταση δυσπροσαρμοστικών ή αυτο-καταστροφικών μορφών συμπεριφοράς.

 

·       Η εισαγωγή στην διαδικασία αλλαγής του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν μικρά ή ευρύτερα κοινωνικά συστήματα (π.χ. το ζευγάρι, η οικογένεια, το σχολείο, οργανισμοί).

 

·       Η σταδιακή απόκτηση δεξιοτήτων αυτογνωσίας κι ενημέρωσης, έτσι ώστε να μπορέσει το άτομο να αντιμετωπίσει κοινωνικές ανισότητες.

 

 

Στην Συνθετική Ψυχοθεραπεία η έμφαση δίνεται στον άνθρωπο, όχι στο «πρόβλημα»!

 

Στην σχετική διεθνή βιβλιογραφία έχει αναφερθεί η ύπαρξη 400 περίπου διαφορετικών ψυχοθεραπευτικών σχολών. Από αυτές, οι πιο διαδεδομένες θεραπευτικές προσεγγίσεις είναι η συστημική, η φαινομενολογική – υπαρξιστική, η ψυχοδυναμική, η γνωσιακή-συμπεριφοριστική,  και, τέλος, η επιλεκτική και η συνθετική προσέγγιση.

 

Μολονότι οι ψυχολόγοι - ψυχοθεραπευτές χρησιμοποιούν στην ψυχολογική θεραπεία ένα ευρύ φάσμα από θεραπευτικές μεθόδους και τεχνικές, εκείνο που τους επιτρέπει και στηρίζει την δυνατότητα που έχουν να επιλέξουν είναι, η από κοινού, απόρριψη του ιατροκεντρικού μοντέλου θεραπείας, και η κοινή πεποίθηση σ’ ένα εναλλακτικό μοντέλο θεραπείας. Ένα μοντέλο που βασίζεται στην αλληλεπίδραση αυτών που συμμετέχουν στη θεραπευτική σχέση.

 

Αυτό το μοντέλο ψυχολογικής θεραπείας δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην υποκειμενική εκδοχή της εμπειρίας και του κόσμου του ενδιαφερόμενου, καθώς και στον ρόλο του «βοηθού / θεραπευτή». Ο τελευταίος καλείται να βοηθήσει τον ενδιαφερόμενο  μέσα από μια συνεργατική σχέση, προσπαθώντας να κατανοήσει την εσωτερική πραγματικότητα του πελάτη / ενδιαφερόμενου, καθώς και τον τρόπο που αυτός ερμηνεύει και κατανοεί τις εμπειρίες του.

 

Η ιδέα του να «κάνει» ο ψυχοθεραπευτής κάτι στον πελάτη έτσι ώστε να τον θεραπεύσει  από την «αρρώστια», αντικαθίσταται από την ιδέα του να «βρίσκεται μαζί» με τον ενδιαφερόμενο, ή την ενδιαφερόμενη, με τέτοιο τρόπο ώστε να διευκολύνεις την προσωπική του/της ανάπτυξη.

 

Με άλλα λόγια, αυτό το μοίρασμα της εσωτερικής πραγματικότητας του πελάτη επιτρέπει την ποιοτική αναβάθμιση της σχέσης πελάτη – συμβούλου σε σχέση θεραπευτική. Ακριβώς αυτή η ανάγκη για κατανόηση των δυναμικών που συνιστούν και καθορίζουν την εσωτερική πραγματικότητα είναι που υπαγορεύει στον Ψυχολόγο - Ψυχοθεραπευτή να έχει προσωπική / βιωματική εμπειρία, όντας ο ίδιος σε διαδικασία ψυχολογικής θεραπείας ως θεραπευόμενος για μεγάλο χρονικό διάστημα.

 

Η αλλαγή προσανατολισμού που επιχειρεί η Ψυχοθεραπεία, από την ιατροκεντρική αντίληψη της διάγνωσης & θεραπείας ατόμων με σημαντική ψυχική διαταραχή, προς μια αναπτυξιακή κατεύθυνση, προϋποθέτει πάνω απ’ όλα σημαντικές αλλαγές στον τρόπο που σκέφτεται ο ψυχολόγος - θεραπευτής. Δηλαδή, τα προβλήματα και οι κρίσεις που βιώνει ο ενδιαφερόμενος δεν γίνονται πια αντιληπτά ως ενδείξεις ψυχοπαθολογίας, αλλά ως «κανονιστικές» εμπειρίες, που ο ρόλος τους είναι να θέσουν μια πρόκληση στην προσαρμογή του ατόμου, της οικογένειας, ή της ομάδας κατά τη διάρκεια της εξελικτικής του / της πορείας.

 

Ανθρώπινες εμπειρίες, όπως το πένθος, η ασθένεια, ο χωρισμός είναι στην ουσία τους τέτοιου είδους αναπτυξιακές προκλήσεις.

 

Μια και η έμφαση τελικά δίνεται στην ανάπτυξη του εαυτού, ο Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής, αντί να ενδιαφέρεται για την καταγραφή συμπτωματολογίας, υιοθετεί μια πιο δυναμική οπτική για το τι μπορεί να σημαίνει η διαταραχή ή το πρόβλημα εξελικτικά, βοηθώντας ταυτόχρονα τον άνθρωπο να ανακαλύψει τις κρυμμένες του Δυνάμεις που θα χρησιμοποιήσει  προκειμένου, όχι μόνο να «ξεπεράσει» αυτήν την εξελικτική κρίση, αλλά και να την μετουσιώσει σε ευκαιρία για ψυχική ανάπτυξη και πρόοδο.

 

Έχοντας, δηλαδή, υπ’όψην του το σημείο στο οποίο έχει φτάσει το άτομο μέσα στον κύκλο της ζωής του, ο ψυχολόγος το βοηθάει να πορευτεί στη συνέχεια της ζωής του, δουλεύοντας αυτό το «πρόβλημα – πρόκληση» μέσα στη θεραπευτική διαδικασία.