Στις υπώρειες της ανατολικής πλευράς του Υμηττού, στην αρχαία περιοχή της Παιανίας, τη γενέτειρα του ρήτορα Δημοσθένη, ονειρεύτηκε ο Ίωνας Βορρές να δημιουργήσει μια πολιτιστική εστία, ένα σύνθετο Μουσείο, που το διαμόρφωσε με βάση τα δεδομένα της περιοχής αλλά σύμφωνα και με τη δική του αντίληψη και το προσωπικό του όραμα.  

Σε ένα χαρακτηριστικό από πολλές πλευρές ελληνικό περιβάλλον μέσα σε αναπαλαιωμένα παραδοσιακά κτίσματα, στεγάστηκε ένας πλούτος από δείγματα της λαϊκής καλλιτεχνικής έκφρασης και αναβίωσε η αρχιτεκτονική της περιοχής με επεμβάσεις σύγχρονης αντίληψης που έπαιρναν όμως πάντα υπόψη την υπάρχουσα πραγματικότητα και σεβόταν την παράδοση.     

Μέσα σε ένα καινούργιο σύνολο με τις επαναπροσδιορισμένες λειτουργίες εντάχθηκε και το Μουσείο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης, ένα σύγχρονο οικοδόμημα που ακολούθησε απόλυτα τα δεδομένα του εδάφους και προσαρμόστηκε πραγματικά στις επιταγές του φυσικού χώρου.

Πρόκειται ίσως για το μοναδικό παράδειγμα πολιτιστικού χώρου στην Ελλάδα που προσφέρει εκτός τω άλλων ηρεμία και οπτική απόλαυση γιατί έχει κατορθώσει με δενδροφυτεύσεις και με την απάλειψη όλων των ενοχλητικών στοιχείων του γύρω δομημένου περιβάλλοντος να αποτελεί νησίδα φυσικής ομορφιάς και αναπόλησης του χαμένου παραδείσου.